Home Alone – Lost in Japan

ตุ๊บปัด ตุ๊บเป๋ เซๆซังๆ มาโผล่ที่เจแปน

ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป…แต่เมาเบียร์นี้ประจำทุกค่ำคืน

ติดใจกับทัวร์สาวฉันทนาแบบหนูแล้วใช่ไม๊คร้า … งั้นมาม๊ะ คราวนี้หนูขอพาไปโรงงานน้ำมึนน้ำเมา แบบต้องแอบติดเรท น18 … เอ หรือไม่ต้องติดเรทดี ก็ไม่ใช่โรงงานจริงๆนิ แต่เป็นพิพิธภัณฑ์เบียร์ซัปโปโร …..

มาถึงหน้าโรงงานเห็นถังเบียร์เรียงรายแบบนี้ หนูก็อดนึกถึงกลอนท่านสุนทรภู่ขึ้นมาไม่ได้ (ก็รำพึงจนได้ชื่อเรื่องไงคร้าท่าน) …..

หม้อต้มเบียร์ กลิ่นโชย (กลิ่นนี่จินตนาการเอาเองคร้า … ของจริง กลิ่นบ่มี)

หน้าโรงงานเหมือนเป็นโรงเรียนมากกว่านะคร้า บรรยากาศบ้านทุ่งต้มเหล้าแบบบ้านหนูไม่เห็นมี….

 อ๊ะ…เจอป้ายแล้วคร้าาาา ไม่ผิดที่ผิดทางแน่นอน….

พึ่งจะเข้าเขตโรงงาน…ท้องเจ้ากรรมก็ร้องโครกคราก คร่อกแคร่ก … งั้นหม่ำกันก่อนเด้อคร้า

 มื้อนี้ เค้าบอกหนูว่าเป็นอาหารเจงกิสข่าน … เอ๊าขอลองหน่อยว่าจะเจ๋ง หรือจะเจ๊ง …

จานแรกเป็นซุปที่บ่จ๊ายซุปหน่อไม้ เอ….ใส่ถ้วยมีหูแบบนี้ ให้หนูยกซดหรือเค๊อะ….

ส่วนจานนี้อาหารกระตุ้นพยาธิให้ทำงานหรือเปล่าคะท่าน….อืม…หยุมหยิมจุ๋มจิ๋มแบบนี้พยาธิในท้องหนูคงไม่ตื่นหรอกคะ….

มาแร้วววว จานหลัก งานนี้แพะรอดตัวไป เพราะแกะมารับบาปแทน ….

สงสัยเจงกิสข่านจะเพาะถั่วงอกกินเอง … ว่าแต่เพาะในสำลี หรือในกระดาษหนังสือพิมพ์เค๊อะ….

โอ๊ว….พอวางลงเตาย่างแล้วหน้าตาน่ากินหลายๆเด้อ แต่พองั่มไปแล้วพึ่งจะรู้ว่าไอ้เจ้าแกะขนขาวๆปุยๆเนี่ยกลิ่นสาบฉุนสะใจมั่กๆค่า หนูขอฟันธงเนื้อย่างโพนยางคำแจ่มกว่ากันเย๊อะเลย….

อ่ะ อิ่มแบบสาบๆ สางๆ ฉุนๆ กันแล้วก็มุ่งหน้าเข้าโรงงาน…เริ่มจากประวัติก่อนเลย ก็พิพิธภัณฑ์นิจ๊ะ

ผู้เฒ่ามานั่งเหม่อนี่ มีความหลังฝังใจหรือเปล่าน๊อ …. หนูหล่ะอยากรู้แต่ไม่อยากถาม (กลัวรับฟังม่ายหวายยย)…..

ส่วนทางนี้นะคร้าคุณ คุณ…ก็เป็นวัตถุดิบหลักคร้า…เหมือนจะเป็นมอลต์….ไปลองดมกลิ่นฟุตฟิต ฟุตฟิตได้ด้วยเน้อ….

มีจำลองการปลูกมอลต์ให้ดูด้วยเด้อค่า….ฉันทนาโรงงานเบียร์หน้าตาน่ารัก น่าชัง ได้มาตรฐานแบบหนูเลย….

ได้วัตถุดิบเสร็จก็ขนๆ เข็นๆกันไปแบบนี้….

แล้วก็มาทุบๆ ตำๆ

หมักๆ บ่มๆ

กลิ้งๆ เข็นๆ

เสร็จกระบวนการก็มากรึ๊บฉลองกันเน้อ…..

ขวดเบียร์สมัยดึกก็มีมาโชว์นะเจ้าคะ … เห็นแล้วหนูนึกถึงเซี่ยงชุนม๊าก มาก…

ส่วนขวดนี้ เค้าว่าพิเศษ…ใครได้ไปจะโชคดี….

ขวดนี้ ธรรมดาคร้า … คุณๆ เห็นป่าวน๊อ ว่าต่างกันยังไงค้า…

เค้ามีให้ลองชิมด้วยนะเค๊อะ…ด้านหลังเป็นแผ่นปิดโฆษณาตั้งแต่สมัยโน้นนนนนนน….แหม มีแต่ผู้สาวทั้งนั้นเลย….

นั่งจิบเบียร์เย็นๆ แล้วก็ชมวิวกันไปพลางๆ

นั่งมองทุ่งข้าวมอลต์….ที่ไร้ไอ้ทุย….

แม่เจ้าโว๊ย….บรรยากาศโรงงาน…โมแรนติก โมแรนติก

อุ๊บส์….เบื้องหลังวิวสวยๆ … แฮะ แฮะ (^_^)> งั้นหนูขอลาเลยละกันนะคร้า ความลับเปิดเผยซะแร้ว…

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: